Points of Views
From Jerusalem
Points of Views
המשך Continue
רוצים לדעת מי אנחנו?

0202 – نظرة من غربي القدس

"اذًا لن يكون هناك ضم. لن تتحول إسرائيل رسميًا إلى دولة فصل عنصري. يبدو أن نتنياهو أدرك أيضًا أن هذه القصة لن تمر في العالم وأن عيوبها تفوق مزاياها بكثير. هل هذه مفاجأة؟ لا. ومع ذلك، راحة كبيرة.

وثانياً تهانينا للاتفاق مع الإمارات. التطبيع مع دولة عربية أخرى إنجاز جميل جدًا.
وفقًا لباراك رافيد[1] كانت الاتفاقية مع الإمارات تختمر خلال العام الماضي، وتم إلغاؤها بسبب إعلانات الضم.

كتب رافيد أنه "في الأسابيع التي سبقت 1 من تموز (يوليو)، عارضت الإمارات العربية المتحدة الضم بشدة- علنًا وفي محادثات صامتة مع البيت الأبيض. وكانت أبرز حركة على الإطلاق مقال لسفير دولة الإمارات العربية المتحدة في واشنطن يوسف العتيبة في صحيفة "يديعوت أحرنوت" كتب فيه أنه يجب على إسرائيل أن تختار بين الضم أو التطبيع."

أي أن شرط التطبيع هو التنازل عن الضم. في الواقع لقد انتقلنا (كما كتب عوفر سالزبرغ)[صحفي بصحيفة هآرتس] من الموقف الكلاسيكي للدول العربية المعتدلة "لن يكون هناك تطبيع ما دام هناك احتلال" إلى موقف جديد "لن يكون هناك تطبيع إذا أصبح الاحتلال ضمًا".

ميزة اليمين هنا هي أنه من الممكن استمرار الوضع الراهن، أي أنه من الممكن استمرار الاحتلال بدون مستوطنات جديدة. ميزة اليسار هي أن الضفة تبقى غير إسرائيلية، خيار إجلائها محفوظ، وخيار الدولة الفلسطينية محفوظ، وإسرائيل، رسميًا على الأقل، ليست دولة فصل عنصري.

نتنياهو يقول إن المزيد من الدول ستدخل دائرة التطبيع. إذا كان الأمر كذلك، يبدو أن الضم سيتم رفضه بشكل دائم. هذه هي الصفقة الآن. يجب الحرص على أن تكون الخطوة التالية إنهاء الاحتلال وإقامة دولة فلسطينية."

◀️المصدر:تومر بيرسكو
—————-
ملاحظة محرري 0202:
[١]باراك رافيد: هو صحفي ومعلق إسرائيلي، عمل لحساب قناة 13 في إسرائيل. وهو ناشط أيضًا في وسائل الإعلام الناطقة باللغة الإنجليزية، حيث يكتب لـ Axios عن السياسة الإسرائيلية.
[2[الصورة المرفقة توضيحية ومأخوذة من موقع ويكيبيديا
وهذا رابط الصورة: https://bit.ly/31TxnKW

#ضم #تطبيع #الإمارات #اسرائيل #الدول_العربية

"אז לא יהיה סיפוח. ישראל לא תהפוך רשמית למדינת אפרטהייד. נראה שגם נתניהו הבין שהסיפור הזה לא יעבור בעולם ושחסרונותיו גדולים בהרבה מיתרונותיו. האם זאת הפתעה? לא. ועדיין, הקלה גדולה.

ושנית, ברכות על ההסכם עם האמירויות. נורמליזציה עם מדינה ערבית נוספת היא הישג יפה מאוד.

על פי Barak Ravid ברק רביד ההסכם עם האמירויות התבשל בשנה האחרונה, וכמעט בוטל בגלל הכרזות הסיפוח. רביד כותב כי "בשבועות שקדמו ל-1 ביולי יצאה איחוד האמירויות בתקיפות נגד הסיפוח – הן בפומבי והן בשיחות שקטות מול הבית הלבן. המהלך הבולט מכולם היה מאמרו של שגריר איחוד האמירויות בוושינגטון יוסוף אל-עוטייבה בעיתון "ידיעות אחרונות" שבו כתב כי ישראל תצטרך לבחור בין סיפוח לבין נורמליזציה".

כלומר התנאי לנומרליזציה הוא וויתור על הסיפוח. בעצם עברנו (כפי שכותב עופר זלצברג) מהעמדה הקלאסית של מדינות ערב המתונות – "לא תהיה נורמליזציה כל עוד יש כיבוש" לעמדה חדשה של "לא תהיה נורמליזציה אם הכיבוש יהפוך לסיפוח".

היתרון לימין כאן הוא שאפשר להמשיך בסטטוס קוו, כלומר אפשר להמשיך בכיבוש בלי התנחלויות חדשות. היתרון לשמאל הוא שהשטחים נשארים לא-ישראל, האופציה לפנותם נשמרת, האופציה למדינה פלסטינית נשמרת, וישראל, לפחות רשמית, אינה מדינת אפרטהייד.

נתניהו אומר שעוד מדינות ייכנסו למעגל הנורמליזציה. אם כן, נראה שהסיפוח יידחה באופן תמידי. זאת העסקה כרגע. צריך לדאוג שהשלב הבא יהיה סיום הכיבוש והקמת מדינה פלסטינית."

◀️המקור: Tomer Persico

‏https://bit.ly/3fX6v1I

https://www.facebook.com/198764100710651/posts/673669679886755/